Á nánast hverjum degi í marga mánuði hefur DV slegið upp forsíðum og birt fréttir sem eru á sama kaliberi og það sem H&N hafa verið að skrifa um Bubba, jafnvel verra. En þar hefur yfirleitt verið um að ræða annaðhvort það sem við, for the sake of the argument, skulum kalla 'venjulegt' fólk eða þá fólk sem hefur átt eða á við einhverja erfiðleika að stríða. Þá auðvitað skiptir þetta ekki meira máli en það að kollegar H&N manna hjá 365 Fjölmiðlum hafa í mesta lagi lyft brúnum eða hrist höfuðið og almenningur hefur sýnt frekar lítil viðbrögð.
Nú ber svo við að fjallað er um opinbera persónu. Ég skal reyndar alveg viðurkenna það að mér finnst umfjöllunin um Bubba og Brynju frekar subbuleg blaðamennska(alltaf gaman að slá um sig með nýjustu buzz-orðunum) og þetta er ekki eitthvað sem ég sæki í. En. Af hverju er það fyrst núna sem aðrir blaðamenn mótmæla svona blaðamennsku af einhverju viti? Af hverju er fyrst farið að fjalla um svona mál í fleiri klukkutíma á dag á rúmlega annari hverri útvarpsstöð?
Mér finnst þetta mál fyrst og síðast bera vott um sjálfhverjuna sem stór hluti íslenskra fjölmiðlamanna þjáist af.
Stefán Pálsson er reyndar með skemmtilegar hugleiðingar um þetta, hann kallar þetta sjálfbæra fréttamennsku.
