Mér finnst það skref í rétta átt hjá Geir og Ingibjörgu að biðja kjaradóm um að lækka launin hjá ráðherrum, þingmönnum og öðrum hálaunamönnum sem kjaradómur hefur um að segja. En aftur á móti skil ég engan vegin pælinguna hjá þeim með eftirlaunin. Af hverju að flækja hlutina? Einfaldasta lausnin er auðvitað sú sem blasir við, að þingmenn og ráðherrar ávinni sér einfaldlega réttindi til jafns við aðra ríkisstarfsmenn.

Það að þingmenn, en það eru jú fáir í sömu stöðu og þeir að geta ákveðið eigin eftirlaunaskilyrði, skuli notfæra sér þessa stöðu til að skaffa sér langtum betri kjör en aðrir ríkisstarfsmenn, eða bara því sem gott allir aðrir, er út í hött. Þeir ættu að hafa siðferðisstyrk til þess að standast freistinguna.